Ο Κωστίκας είχε την ονομαστική του εορτή. Έτσι λοιπόν κάλεσε τον αγαπητό του φίλο Γιωρίκα. Η γιορτή ήταν στις 9μ.μ. Η ώρα περνούσε αλλά ο Γιωρίκας δεν εμφανιζόταν.
Ο Κωστίκας άρχισε να ανησυχεί. Το τηλέφωνο του Γιωρίκα δεν απαντούσε.
Η ώρα ήταν 3.00 τα ξημερώματα.
Ο Κωστίκας ανήσυχος αποφασίζει να πάει να δει αν ο φίλος του ζει. Μόλις φθάνει στην πόρτα της πολυκατοικίας του, βλέπει τον Γιωρίκα να κάθεται μπροστά στο ασανσέρ και να περιμένει. !Τι κάνεις εδώ ρε Γιωρίκα;!, του λέει ο Κωστίκας.
!Να ρε, το ασανσέρ λέει για τρία άτομα. Τόση ώρα περίμενα άλλα δύο για να ανεβούμε!, του απαντά ο Γιωρίκας.
Ο Κωστίκας άρχισε να ανησυχεί. Το τηλέφωνο του Γιωρίκα δεν απαντούσε.
Η ώρα ήταν 3.00 τα ξημερώματα.
Ο Κωστίκας ανήσυχος αποφασίζει να πάει να δει αν ο φίλος του ζει. Μόλις φθάνει στην πόρτα της πολυκατοικίας του, βλέπει τον Γιωρίκα να κάθεται μπροστά στο ασανσέρ και να περιμένει. !Τι κάνεις εδώ ρε Γιωρίκα;!, του λέει ο Κωστίκας.
!Να ρε, το ασανσέρ λέει για τρία άτομα. Τόση ώρα περίμενα άλλα δύο για να ανεβούμε!, του απαντά ο Γιωρίκας.
